Iata ca m-am apucat sa imi fac si eu jurnal.
Of, inca un jurnal, se vor gandi unele fete.
Da, vreau sa imi fac si eu jurnal pentru ca nu imi place sa scriu atat de mult despre mine in jurnalele altora. Mi se pare ca intr-un fel e ca si cum ai intrerupe discutia cuiva. Asta nu ma va impiedica sa va vizitez ori de cate ori voi avea ocazia.
Simt ca nu am spus prea multe despre mine, din cauza asta am gasit portita asta de scapare.
Sunt o persoana care adora sa duca totul la extrem. Acum incerc din nou sa imi caut echilibrul. Din pacate nu stiu daca voi reusi.
Ce sa mai spun despre mine?
Toata viata am fost grasunica. Nici grasa, dar nici slaba. Maica'mea si-a dat seama cam tarziu ca nu sunt chiar slaba, dar in loc sa ma aduca pe linia de plutire m-a ajutat sa ma scufund. Am ajuns sa ascund mancare si sa manac pe ascuns ciocolata, prajituri si tot felul de "bunatati". Inca am mai ramas cu problema asta a rontaielii in momente de stres. Cateodata cand sunt suparata pur si simplu incep sa rontai si abia cand termin imi dau seama de dezastru.
In genereal am oscilat in jurul aceleaiasi greutati, +/- 4kg vara, cand mananc mai putin.
Cea mai mare problema: cina, la ore prea tarzii si prea consistenta. Nu reusesc sa ajung acasa mai devreme de ora 7 seara, deci cina e dupa aceasta ora.
Planul meu: 3 mese pe zi, probabil cu 2 gustari ca sa reducem disperarea de la cina.
Uf, gata, am scris asa de mult...
